Doeditdoedat

Leest deze tekst met uw ogen open.
Neem elk woord letterlijk.
Adem de lucht die aanwezig is,
laat de niet aanwezige lucht met rust.
Adem alleen nu, steeds nu.
Blijf tijdens dit nu hier aanwezig.
Ga je weg?, doe dat dan eveneens nu
en zorg dat je toch hier blijft, precies daar waar je bent.
Neem fysiek alleen de ruimte in die nodig is voor je lichaam.
Probeer daarbij niet aan een olifant in de kamer te denken,
noch aan een kamerolifant.
Je bovenkamer heeft geen muren, geen plafond, geen vloer, geen ramen,
zelfs geen open deur.

Ruimtegetuige

Ernst is een zeer serieuze zaak.
Dat moet men niet te licht opvatten.
Zwaar en donker verstrekken namelijk een referentie aan het eeuwige licht.
Dit vooral vanwege de nulde fundamentele natuurwet van F. Wildesheim uit 1870 :
‘Het relatieve is absoluut relatief waar het dingen betreft.
Waar het niet-dingen betreft is aanwezig zijn en niet aanwezig zijn absoluut en wel gelijktijdig’
Als voorbeeld van dit laatste ;
‘Ruimte is dat wat ver zuimt te zijn en is daarmee alomtegenwoordig.’
Tijd is overigens ook zo’n ‘on-ding’.
Denk je het net precies te hebben gemeten, is het alweer later. Meten is weten heet dat dan, maar wat men meet is alleen de eigen aanwezigheid vanuit het eeuwige, waarom zou men anders tijd willen meten als men wist hoe laat het was?
Dat men hier nu is valt niet te ontkennen, maar probeer het te meten en je bent nooit nu hier. Dit laatste is heel vervelend.
Tot zover de nulde natuurwet.
Marcel Duchamps is waarschijnlijk gestorven aan verveling
en leeft nu in het eeuwige voort.
Alleen door niets te worden kun je alles zijn.
De grootste grap.
Humor is het ontologische fundament.
De ruimte is getuige.

Dweilbron

Kranen waren lekgeslagen of stonden domweg open.
Dweilen lagen op voorraad, keurig opgevouwen en gestapeld in de magazijnschappen, droog en schoon.
Deskundigen waren begonnen om de hoofdleidingen door te zagen, daar zat ook het probleem.
Door onvermoeibaar door te zagen zouden ze bij de bron uitkomen.
Volgens de expert kampte water met een imagoprobleem, het verdronk in zichzelf.

Nergens niet

Wat was eigenlijk zijn voornaam?
Je zag hem eigenlijk nooit, zonder vaste woon of verblijfplaats. Meneer de Ruimte was echter buiten gewoon aanwezig.
Zeer opmerkelijk gezien het feit dat zijn voorkomen vooral uit afwezigheid bestond, kaler dan kaal. Een op het eerste gezicht een kleurloze figuur.
Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar is het niet zo dat afwezigheid van wat dan ook,
evenveel impact heeft op het kale bestaan dan dingen die zichzelf poneren en aandacht opeisen?
Soms heeft het afwezige zelfs meer impact.
Was het niet de stilte die alle muziek mogelijk maakte?
Was het niet de duisternis die het licht de gelegenheid gaf te schijnen?
Meneer de Ruimte had aan zichzelf genoeg.
Hoewel hij graag aan alles en iedereen ruimte gaf zag niet iedereen hem staan.
Hij moest inmiddels wel hoogbejaard zijn, zo oud als de wereld, zo er achter zijn rug gemonkeld.
Sommigen vonden hem nietszeggend met zijn ongeschonden gezicht, onaangedaan door de tand des tijds.
Ruimhartig stelde hij zijn speelruimte beschikbaar, dat vervulde hem met zo’n ongekende vreugde. Het leek dat alles dan nog verder uitdijde…tot…de zee van ruimte simpelweg overstroomde.
Het was op zo’n moment dat meneer de Ruimte verdween…in het oceanische…
De schittering door afwezigheid weerkaatste nog als laatste groet op het spiegelgladde wateroppervlak.
Meneer de Ruimte was niet meer ergens.
Ruimte was nu nergens niet en meer dan ooit.

Kaartenhuis

Photo:Jelle Touw © 2017

Hoe gaat het?

Ja, hoe zal ik het zeggen…er zijn nogal wat omstandigheden.

Ach vertel op, wat voor omstandigheden?

Ja, dat kan ik eigenlijk moeilijk duiden, het zijn er zoveel.

Dat kan ik mij indenken, want wat valt er eigenlijk niet onder…omstandigheden?

Precies dat is het punt, eigenlijk vormt alles bij elkaar de huidige omstandigheden.

Zeker, zonder één kleine ontbrekende omstandigheid zou het kaartenhuis van oorzaak en gevolg zomaar in kunnen storten.

Wat zijn dan de verregaande consequenties voor jou?

Nou…dat ik morgen toch gewoon open ben.

Wat? Ondanks de omstandigheden?

Neenee, dankzij…dankzij de omstandigheden!

Jeetje man, wat ben je toch een mazzelaar!

Je mag de omstandigheden wel dankbaar zijn.

Nou ja, zonder mij waren de omstandigheden natuurlijk ook nergens geweest.

Dat is ook weer waar…dan hadden ze mooi niet geweten waar ze nu aan toe waren.

Ik moet trouwens nu gaan, kun je morgen terug komen, vandaag ben ik eigenlijk gesloten.

Eigenlijk?