Namaakoom

De leuke oom was een getapte jongen, ving ik ooit thuis op. Een nieuw taalraadsel dat mijn kindergeest enterde als een intrigant.
Wat was dit voor een man die bij navraag helemaal geen oom van mij was maar wel deed alsof. Wat was getapt? Had hij zich heimelijk tot oom gezopen aan de tap?
Hij tapte in elk geval moppen, die niet leuk waren. Hij ‘moest’ er zelf om lachen. Van wie dat moest weet ik niet, zijn lach klonk mij geweldadig en wreed in de oren. Dat begreep ik wel, want als je van iemand moest lachen dan kon dat nooit leuk klinken.
Hij was ook nog een jongen van de gestampte pot, die van wanten wist. Wist ik veel. Ik dacht dat hij met wanten aan in de hutspot stond te roeren. Nog steeds denk ik bij een ovenwant aan die namaakoom.
Een beetje ‘Loesje’ was hij ook nog. Loesje kende ik niet, ook niet een beetje.
Later werd hij persona non grata binnen de familie vanwege ‘geheul’. Ik dacht dan aan de oom als aan een vis zonder graten, zonder ruggengraat. Een soort weekdier, geen dier van de maand of de man van het jaar…de omstreden oom vluchtte naar Canada. Berichten ‘uit den vreemde’ bereikten ons: zijn benen zouden erg achteruit gaan…!
Mijn vader vermaakte zich over het leed van de oom, door de oom de rest van zijn leven achteruit te zien lopen.
Een oom in kreeftgang in den vreemde, dat kreeg je van geheul.

In mijn herinnering loopt hij daar nog steeds,
achteruit. Als kind zag ik op tv de film ‘Het Omen’ aangekondigd en dacht: nu kan ik de verklaring zien van wat al die omen zijn, hoe ze ontstaan en waar ze voor dienen. Het was een rare film, er kwam geen oom in voor.
Nu weet ik inmiddels, als zeven keer de achtjarige, dat taal zelf een intrigant is, intrigerend dat wel.
Taal doet alsof ze dingen kan ophelderen terwijl taal het mysterie alleen maar vergroot.
Taal is een namaakoom die voor z’n mallemoer uit zijn nek kletst.

Japon

het sneeuwt kersenbloesem
de vijverspiegel is geheel bespikkeld

zelfs Bashõ’s oude blinde kikker
draagt nu een roze stipjesjapon

zij voelt zich vast versierd
door dit lentegebaar

één zuchtje laat het laatste
gedwarrel rust vinden

Osho Ozamaki uit:’Meester van het Manke Vers’, Futonpress 2016

Mierenkontje

Heb je een gaatje in je hoofd of zo?

Al wat je ooit zag passeerde dat gaatje
in je oog zo klein als een mierenkontje.
De hele wereld komt binnen, immens,
inclusief alle grenzen.

Zonder dit gaatje geen wereldbeeld.
Alles door een gaatje van niks.
Zo zie je dat niets het grootste is.
Zie je dat niet?

Heb je een vuiltje in je oog of zo?

Roodflapkreukel

Op een zekere dag, een dag als vandaag wandelde Hoelang langs de brede weelderige rand van het Bomenbos. Hij genoot van het zien en ruiken van al wat er bloeide. Soms stond hij stil om de geur helemaal in zich op te snuiven, ogen toegeknepen om, om de geur nog beter te zien en de kleuren te ruiken.
Toen hij zijn ogen opende was daar opeens een mannetje dat vroeg:

‘Zeg, weet u eigenlijk wel wat voor geur dat feitelijk is?’

‘Nou, het is nogal..een…verrukkelijke geur’, verzuchtte Hoelang nagenietend.

‘Nee, hoe het heet!’, drong het mannetje aan.

‘Hoe bedoelt u… heet?’

‘De naam natuurlijk!’

‘Wat is er natuurlijk aan een naam?’,vroeg Hoelang op het mannetje af.

‘Aha, dus u weet het niet…wel, dit heet dus Lavendelgeur, genoemd naar de gelijknamige plant!’, zei het mannetje triomfantelijk.

‘Ach ja, gelijknamig…toch blijft het een heerlijke geur, ruikt u zelf maar!’

Maar het mannetje wees alweer iets anders aan.

‘U bent toch niet toevallig een ‘Namennoemer’ of een ‘Zienzegger’ ?
,vroeg Hoelang, maar hij hoorde het niet.

‘Kijk, dat daar…dat is nu Fluitekruid!’

‘Wat grappig, ik noem dat vandaag de dag Parasolgroeisel’, zei Hoelang.

‘Behoorlijk fout, officieel heet dat spul Fluitekruid! ‘

‘Wat is dat dan…officieel? ‘

‘Dat is de algemene afspraak om deze bloem zo te noemen ‘, zei het mannetje opeens heftig.

‘Maar deze bloem is niet algemeen, hij is juist heel bijzonder!’

Het mannetje raakte nu ernstig opgewonden:
‘Wat is er nu bijzonder aan deze plant?, hij komt overal voor!’

‘Overal?, dan is hij dus heel vaak bijzonder!’, zei Hoelang.

‘Kijk, daar staan ze bij bosjes!’, riep de Namennoemer verontwaardigd.

‘Bijzonder hoor, zoveel parasolkruidjes bij elkaar!’

Maar het is dus belangrijk om de officiële naam te gebruiken, dan weten we na-me-lijk waar we over praten! ‘

‘Waarom zou je praten over een bloem als die
hier voor je neus staat te bloeien en te geuren?’, vroeg Hoelang de Namennoemer af.

‘Omdat je dan de geur kunt benoemen en de plant beschrijven!’

‘Maar is het niet juist onnoemelijk mooi en onbeschrijfelijk heerlijk?’

‘Namen zijn pas mooi, ze ordenen de wereld, anders groei alles maar door elkaar!’

‘Kijk daar nou eens, een Sterrenhemelbol! ‘, riep Hoelang

‘Welnee meneer, een uitgebloeide Paardenbloem zult u bedoelen!’

‘Ik zie anders…nergens een paard, wel zie ik rondom sterretjes….en daar dan, een echte Roodflapkreukel!’

‘Ach, dat is een Klaproos, familie der papaverachtigen!’

‘En deze Groeibloem hier, familie der plantaardigen!’, draafde Hoelang door.

‘Nee, dwaas…dat heet Dovenetel!’

‘En dat dan daar, Blauwbloempje-in ‘t-groen,
hoe heet dat…officieel? ‘

‘Daar…kan ik even niet opkomen’, zei het mannetje verstoord. De eigen namen van Hoelang hadden hem in de war gebracht.

‘Hoe kunt u dat nu vergeten?, het ruikt heel verfijnd, je ruikt bijna niets, zo luchtig, ruik zelf maar!’

Voorzichtig rook de Namennoemer aan de vluchtige geur…lang bleef hij stil.

‘Dit ruikt inderdaad onvergetelijk…hoe heet het?’

‘Vergeet het maar’, zei Hoelang.

Wolkje

Er gleed een fronsend wolkje over het nog gave gezicht van Veulen.
Tandeloos merkte het op met zijn ogen dicht.

‘Is er soms zwaar weer op komst, Vale of dacht je alleen maar aan een donkere lucht?’ ,vroeg hij zacht.

De jongen keek verwonderd naar het rijk berimpelde gezicht van Tandeloos.

‘Ik vroeg mij af of het niet erg dom is om niet te weten…de jongens in het dorp….?’

Tandeloos onderbrak hem en zei:
‘Is weten dat je dom bent niet het begin van het wijze?… is weten dat je niet weet niet een mooi beginloos begin om bij te blijven?’

‘Waar dient een ‘beginloos begin’ nu toe?’

‘Niet-weten geeft toegang tot wat werkelijk is, als je bij dit beginloze begin blijft dan kun je dit hier blijvend onderzoeken…zit het zus?…zit het zo?…of zit het anders?…zit alles tegelijkertijd moeiteloos naast elkaar?….of zit het niet?’

‘Zit het dan ook wel eens niet?’, vroeg Veulen verbaasd.

‘In verreweg de meeste gevallen…zit het niet!’ ,zei Tandeloos opgeruimd…

‘Het is in alle gevallen het beste om oprecht te onderkennen dat je niet weet… dan blijft het begin tenminste open’

‘Hoe kan ik dat niet-weten dan bereiken?’ ,vroeg de Vale.

‘Wat je al bent is onbereikbaar’ ,zei Tandeloos.

Het klonk raadselachtig eenvoudig.

‘Je bent één en al niet-weten, Vaal Veulen, waarom zou je dit anders vragen?’

‘Één en al’ , herhaalde Vaal Veulen en haalde zijn schouders op terwijl hij probeerde de achterkant van zijn ogen te bekijken.

‘Ik begrijp er niets meer van!’ , zo gaf Veulen met een diepe zucht toe.

‘Is dat dan geen goed beginloos begin!’ ,zei Tandeloos met een verwonderde blik.

‘Is dit dan soms een geval van ‘zit het niet?’ ,probeerde Vaal Veulen nog.

‘Ik weet het niet, Veulen!’ ,bekende Tandeloos opgeruimd, ‘laten we samen dit
beginloze begin onderzoeken’.

‘Wat onderzoeken we eigenlijk?’ , vroeg Vaal Veulen plots uit het niets’

‘Ha’, riep Tandeloos ‘Het is kennelijk al opgelost…een typisch geval van ‘zit het niet’ ,
waar is het nu in opgelost?’

‘Ik weet het niet’ ,zei Veulen opgelucht.

‘Zie je wel!’ ,lachte Tandeloos, ‘nu snappen wij er samen helemaal niets van!’

‘Één en Al’ ,zei Vaal Veulen blij.

Hiroshi

ze noemen Hiroshi
de sushi-samurai
van Fuji-food-and-beverages

op lokatie hakt hij
met flitsend zwaard
gave rijstrolletjes
in akelig gelijke mootjes

de toerist uit Texas staat paf
flitsend met zijn automatische camera
vraagt hij de acteur om even harakiri te plegen

Mount Fuji dient als decorstuk
ze onderhandelen over de prijs van het leven
je hoort de Kami’s gedempt hartgrondig vloeken

Hiroshi trekt na zijn dood alles uit
anoniem en naakt gaat hij op in de huid van Fuji
in de schrijn komt hij weer tot leven, Boeddha grijnst

Osho Ozamaki uit: ‘Meester van het Manke Vers’ ,FutonPress 2016

Swami Pavoni

Vandaag droomde ik dat Swami Pavoni, de eerwaarde koffiegoeroe vorige week in ons land was om satsang te geven voor zijn volgelingen. Zijn boek: ‘The Pavoni Upanishads’,een letterlijke transcriptie van voorgaande satsanggesprekken werd daarbij gepresenteerd.
Het boek is een enorm succes in zijn land van herkomst, Jamaica. Aan de vertaling wordt gewerkt. Om uw leesdorst op te wekken geeft de redactie van O.G. hieronder een kleine bloemlezing weg van de bewuste inhoud:

Question: Which coffee is best to open the gate of enlightenment, is there a specific flavour that you can recommend us?

Answer: To be honest, each flavour can function as a katalysator…for liberation, even no flavour at all can do the job effortlessly.

Question: Oh, my god, how did you know my name, Lesly?

Answer: No no, I said ; Effort-less-ly!

Question: But whatever effort I make the gate stays closed!

A: So….stop making any effort Lesly…relax, take a cortado at the bar, next question please!

Q: How did coffee change youre life?

A: Is there such thing as ‘my’ life…isn’t it just life without anyone in particular?

Q: yeah but, no but…yeah but it all started with coffee didn’t it?

A: Well Vicky, I must confess I drank a serious amount of cortado’s before it happened, but I see no causal effect between the two, coffee can’t do any harm but I doubt that it is benificial for…

Q: But for heaven sake Swami, why then do they call you ‘the Coffeeguru? ‘

A: Do they? I have always loved caffeïne and I still do, why should stop my divine de addiction?

Q: Do you suggest that God would drink a double cortado?

A: I can’t affirm nor deny the possiblity that the deity has a sublime good taste, if deity exists…One thing we know for sure: coffee exists…it is divine even without any deity. But…what would coffee be without a tasting tongue that is conscious? Just be aware of this tasteless awareness…

Q: What has Pavoni to do with this whole circus?

A:They’re sponsoring this satsang, so you can experience this essence for free…let’s start now for a Mocca-meditation….Barista’s at your places please, ready for take off?

Toen ik ontwaakte bleek de droom naadloos te zijn overgelopen in deze wakkere dagdroom. Het waaksel is van hetzelfde nat, alleen ditmaal met koffiesmaak.

Geen oog

de zeurende kamikazemug
tergt Boeddha in Fuji’s schrijn

onverstoorbaar zit
deze houten nirvanees

geen vlieg zal hij doden
zo heeft hij gezworen

de mug legt haar eitjes
in zijn vermolmde kruin

met mijn zijden waaier
maan ik haar tot eerbied

ongemerkt slaat ze toe
jeuk schept toewijding

deze nacht krab ik de bult
vol overgave kapot

door deze futiele Fuji
op mijn slaap
doe ik geen oog meer dicht

hoe zou het ook kunnen
geen oog
en dat dan dicht doen?

de mug schonk mij
deze zen-koan

Geen oog en dat dan dicht doen?

al sla je me dood…

Osho Ozamaki uit: ‘Meester van het Manke Vers’, Futonpress 2016

Vogelvrij

Waar heeft u uw opleiding genoten?

Gewoon zoals de meeste vogelvrijen onder ons, in het reguliere detentiecentrum.
Acht jaar gezeten zonder enige vorm van proces of inzage in de stukken.
Daarna nog verlengde detentie onder bezielende leiding
van de reclassering van vijf jaar zonder enkelband,
met een resocialisatieprogramma als voorbereiding
op terugkeer in de burgermaatschappij.

Zo, dat klinkt als een heel proces.

Jazeker, een heel lang proces,
bij elkaar dertien jaar preventief in voorarrest gezeten
voor mijn onschuld bewezen werd geacht,
met uiteindelijke vrijspraak.

Dus u heeft 13 jaar voor niets gezeten?

Uiteindelijk wel, maar je gaat er zelf wel in geloven,
dat je ergens schuldig bent, dat is het rare.
Je wordt een verdachte voor je zelf.
Dat is eigenlijk het centrale examen dat je moet doorstaan.
De vrijspraak heeft mij echt ervan moeten overtuigen
dat ik onschuldig was.

Maar klaagt u nu de staat aan wegens gerechtelijke dwaling
en wederrechtelijke vrijheidsberoving?

Nee, zo is nu eenmaal ons onderwijssysteem ingericht weet je,
als een penitentiare inrichting.
Zonder gevangenschap geen bevrijding, zo is het natuurlijk ook wel weer.
Hadden wij ooit deze bevrijding kunnen ervaren zonder eerst jarenlange gevangenschap in de bloeitijd van ons leven?

Wat bent u uiteindelijk geworden?

Advocaat van de duivel.