Over Bor

foto3

Waarom een pseudoniem, als je eigen naam ook al een pseudoniem is?
Je bent niet je naam, voor jou is dat duidelijk.
Voor anderen is dat soms minder evident.

Bor is de naam die je hebt, maar je bent niet je naam.
Dat je je naam zou zijn, is echter de algemeen aanvaarde, misleidende spreekwijze.
Zo zegt men bij wijze van spreken: “Ik ben vrouw,” terwijl dat het geslacht betreft dat je hebt.
Of: “Je bent een neuroot,” terwijl dat over het gedrag gaat wat je vertoont.
Of: “Ik ben Nederlander,” terwijl dat slechts de nationaliteit is die je hebt (morgen kun je een Chinees paspoort hebben).
Of: “Ik ben hovenier,” terwijl dat je beroep is.
Taal leidt je om de tuin van het zijn, zolang het zijn niet van het hebben wordt onderscheiden.

Voor het schrijven kan een pseudoniem verhelderend zijn, zodat het geschrevene niet wordt toegeschreven aan iemand, maar aan het pseudoniem.
Er zijn mensen die het onderscheid al niet kunnen maken tussen een romanfiguur en degene die gedicteerd wordt door de muzen.
Voor wat de figurant zegt, moet de notulist dan verantwoording afleggen.
Het is dus handig meteen duidelijk te maken dat ook de schrijver slechts een figurant is.
Taal is fictie, zelfs biografie is fictief.
De persoonlijkheid zelf bestaat uit niets anders dan een verhaal (praatjes), geïllustreerd met beelden (plaatjes).
De schrijver moet geheel vrijuit kunnen gaan, vrij van zelfdefinitie.
Lezers die een bepaald beeld van een schrijver hebben, willen dat vaak graag zo houden.
Het pseudoniem maakt in een klap duidelijk dat het om de tekst gaat, niet om auteur.
Dat het om de muziek gaat, niet om de musicus.
De schrijver is slechts het medium om de muzen aan het woord te laten.

Taal bestaat niet op zich.
Woorden zijn dood.
De lezer blaast een tekst leven in als een god.
Als het goed is, brengt een tekst de lezer in het domein dat voorbij de taal ligt, of beter gezegd: het domein van zijn dat aan taal vooraf gaat.
Daar leeft de directe betekenis.

Er zijn nog meer figuranten in het spel, namelijk de muzen die deze teksten dicteren.
De muzen kunnen elke vorm aannemen die het bestaan biedt.
Muzen staan geheel ten dienste aan het openbaar geheim.
De wereld van namen en dingen, tastbaar of denkbeeldig, het zijn allemaal pseudoniemen voor de muzen.

Bor gebruikt taal graag als een eindeloze verzameling containerbegrippen.
een begrip als ‘God’ of ‘de natuur’ is bijvoorbeeld een container waar alle andere containers inpassen.
Woorden die elkaar omvatten, elkaar bevatten en in elkaar passen.
Elk woord is een container, het bergt betekenis.
Het is aan de lezer om de containers leeg te stelen en er met de betekenis vandoor te gaan.
Steel lezer, steel!
Beziel deze dode woorden.
Ieder woord sterft in het realiseren van de betekenis.
Dan blijken er nooit containers te zijn geweest.

 

6 thoughts on “Over Bor

    • Hallo Bor, jouw blog is gewoon die prijs waard, vandaar. Maar je moet wel erg veel werk verzetten, is me gebleken 🙂
      Wil je meer mensen bereiken? Bezoek andere blogs en laat sporen achter door af en toe op de ‘Like’ knop te drukken, of een commentaar te geven. Zo worden mensen nieuwsgierig en komen een kijkje nemen op jouw blog. Maar blijf kritisch in je keuzes.
      Groet van Ernst.

      • Dat klopt er moet nog heel veel geredigeerd worden en geordend.
        Het experiment van afgelopen jaar was om dagelijks een censuurloze bijdrage te publiceren.
        De stukjes werden steeds langer.
        Ik moet mij beraden wat ik er verder mee wil. Mijn vrienden lezen toch liever een oek dan een blog.
        Dank voor je tips, groeten van Bor

  1. Pingback: OPENBAAR GEHEIM | Muizenest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *