Inrichting

‘En, hoe is het nu om iemand anders te zijn dan vorige week?’ ,vroeg neuropsycholoog Dr. Lyfgard opgewekt een week na de moeizame operatie.
Søren werd net wakker en dacht, waar heeft deze man het over…anders?…anders dan wat? Wie was die kerel trouwens ook al weer?
‘Ik ben dokter Lyfgard…weet u nog meneer Vigeland, we hebben uw bovenkamer vorige week helemaal opnieuw ingericht….ik vroeg mij af….voelt u zich anders…en vooral bevalt het?’
Søren Vigeland herinnerde zich niets, maar zei:
‘Ach…hoe zal ik het zeggen…het voelt anders, maar anders dan ik mij had voorgesteld…voor anderen ben je toch per definitie iemand anders…?‘

‘Voelt u dan niet dat u zelf iemand anders bent geworden?’ , informeerde de arts.

‘Hmm, iemand anders…voor jezelf ben je toch nooit iemand anders…voor jezelf ben je trouwens toch ook niet een iemand…eerder een niemand!?’

‘Hoe bedoelt u dat, meneer Vigeland…bent u niet blij met uw nieuwe identiteit?’

Nou ja, nieuwe identiteit…het is toch een beetje schuiven met het meubilair!…ik bedoel eigenlijk…u kunt natuurlijk ander meubilair in mijn bovenkamer zetten zodat het er weer als nieuw uitziet…maar ruimte blijft natuurlijk gewoon ruimte…begrijpt u ?’

Dr Lyfgard begon nu te twijfelen of de transplantatie wel gelukt was, misschien was het gehele meubilair wel afgestoten, zoals bij organen ook wel gebeurde…dat zou met een verse identiteit ook niet denkbeeldig zijn…of juist wel denkbeeldig…het mentale meubilair was natuurlijk puur denkbeeldig…of denk ik dat maar?
‘Misschien moet u nog wat wennen aan de nieuwe inrichting!’ , probeerde Lyfgard nog eens.

‘Dat is het vreemde’, zei Sören, ‘dat het dus niet went, de ruimte blijft leeg wat je er ook denkbeeldig in zet…de ruimte blijft onaangedaan…onveranderlijk…het lijkt de ruimte niets uit te maken.

‘Maar u ziet toch wel de nieuwe inrichting’, vroeg Lyfgard bezorgd, ‘u wilde toch zelf deze operatie…anders zou de hele ingreep voor niets zijn!?’

‘Dat zou allemaal best kunnen…maar nu het is gebeurd kijk ik dwars door alle inrichtingen heen’ , verklaarde Vigeland. ‘en..zonder operatie had ik wellicht nooit dit ruimtelijke inzicht gekregen…?

‘Duur inzicht, meneer Vigeland’, zei Lyfgard peinzend met zijn kin in zijn hand.

‘Welnee dokter’, verklaarde Søren opgewekt, ‘een koopje, ik heb nog nooit zoveel ruimte ervaren…alles voelt vreemd…anders dan anders…en dus ook nieuw!’, verklaarde Søren opgewekt.

Met enige twijfel hoorde de arts zijn patiënt aan…er moest iets niet volgens plan zijn gelopen, afstotingsverschijnselen…weliswaar met een gunstige bijwerking…maar toch…
nu geen slapende honden wakker maken, dacht hij.
‘Fijn!’, meneer Vigeland, ‘dan kunnen we u spoedig vrijlaten in de open inrichting!’

One thought on “Inrichting

  1. Ha ha! Prachtig, Bor! Heel helder verhaal.
    Onze bovenkamers worden voortdurend heringericht. Maar de vraag is… hoe wéten we dat?
    Goed slot ook, over die open inrichting. 😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *