Coupé

Als we konden zeggen
wat echt willen zeggen
dan waren we gauw uitgepraat.

Omdat dit ten ene male
niet mogelijk is blijven we praten
tegen beter weten in.

Een retourtje eersteklas Den Bosch
is het ultieme waar taal toe in staat is.
(met een kleine toeslag voor de stiltecoupé)

Met deze perfecte vraag
moet je alleen niet bij de groenteboer
of de doe-het-zelfzaak aankloppen
die stuurt je een enkele reis naar huis
of adviseert: doe het lekker zelf.

Ga je naar een treinstation
dan geldt nog een kleine beperking:
Je moet niet toevallig al lang
en breed in Den Bosch zijn.

Je heet natuurlijk niet voor niets
Zoete Lieve Gerritje.

Wild


Het nieuwe opgespoten land moest worden ingericht. Eeuwen had het braak gelegen. Kinderen hadden er graag gespeeld, op ‘het Wilde Landje’.
Er werd door de gemeente een prijsvraag uitgeschreven:
“Wie kan dit nieuwe land het beste en op z’n mooist inrichten?”
Er kwamen vijfentwintig inzendingen binnen. Geen van de inzenders haalde een meerderheid van stemmen. Er werd geen eenduidige winnaar aangewezen.
Ze moesten het land maar samen gaan inrichten, vond de burgemeester.
Al snel kregen ze onenigheid. Het kinderspel was menens geworden.
Het hele project verzandde in tegenwerking. Geen winnaars, niemand richtte het in.
De natuur kreeg vrij spel en overwoekerde de zandvlakte met wildgroei.
Het landje verwilderde weer, alleen nu op een veel hoger nivo.
Natuur is een niemand, onverwoestbaar.

Wenk

{CAPTION}

Aan boord van de roomkleurige vliegende schotel zweefde een behaard hoofd rond.
Ik nam onmiddellijk aan dat het hoofd kapitein van dit ruimteschip was. Hoe ik hier plotseling verzeild raakte wist ik niet, maar mijn vederlichte intuïtie vertelde mij op lacherige toon dat ik upgebeamed was … of was het dit behaarde zweefhoofd dat mij telepathisch informeerde? De sfeer aan boord was lichtelijk hilarisch, een warm bad van relativiteit waar ik mij zo wel in bevond. Zo vreemd vertrouwd had ik het nog nooit gegeten. Het hoofd troonde mij mee naar de hologramkamer waar ik alle levens aan mij voorbij zag gaan. Het hoofd lichtte mij in dat het om een onteigening ging van alle identificaties om duidelijk te maken dat wij geen van allen zijn. Het duizelde mij van de geenvoudigheid…alleen hoe moest ik dit aan het thuisfront uitleggen?
Het hoofd trok verwonderd de wenkbrauwen op waaronder geen ogen te zien waren.

Etiket


De psychiatrie is geestesziek, ze lijdt collectief aan MLD…NOS…
Mental Labeling-Disorder. Not Otherwise Specified.
Het denken denkt dingen op te lossen door ze in denkbeeldige hokjes te plaatsen.
De anti-psychiatrie zag geestelijke problemen als gezonde reacties van de psyche op een ziekmakende, verstoorde omgeving. Dat de tijdgeest volslagen verstorend is, zelfdestructief en in waandenkbeelden doordraait lijkt een redelijke vaststelling als je met mate het nieuws volgt. Albert Einstein stelde dat een probleem dat door het denken ontstaan is niet door datzelfde denken kan worden opgelost. Zo bekeken is het medicijn zelf de ziekte. De moderne patiënt lijdt het meest onder de bijwerkingen van de symptoombestrijding. Elk mens is potentiëel anders, een unieke mogelijkheid, omdat evolutie een open organisch proces is. De tijdgeest drukt elk mens in dezelfde mal en produceert daarmee patiënten op industriële schaal. De bakfouten worden gelabeld, afgekeurd.

Geest

De scheiding tussen lichaam en geest vond ik als kind al vervreemdend,
net als de scheiding tussen de ‘geesteswereld’ en de ‘echte’
tastbare wereld? De werelden, waanwerelden, materiële wereld,
literaire wereld, de belevingswereld…elke waargenomen wereld is
van pure geest, zonder geest geen wereld. Benulzijn is geestig ‘spul’.
Je kunt uit je lichaam treden, uit benulzijn stappen lukt niet.
Elke ontkenning werkt in deze als een bevestiging.
Bewijs van afwezigheid duidt op een aanwezigheid die eraan vooraf gaat.
Neem de diepe droomloze slaap, dat er niets valt waar te nemen aan droomwerelden
brengt een aanwezigheid aan het licht. Ook niets is een ervaring.

Poeder

Eindelijk is het er dan: Water in poedervorm, zo handig.
Voeg er zelf wat vocht aan toe, even goed roeren en zwemmen maar. Een hoopje poeder ter grote van een suikerklontje is goed voor veertig liter. Waarom nog langer moeilijk doen met water uit de kraan als het met poeder kan? Probeer het en je vraagt je al snel af hoe je ooit zonder hebt gekund.

Model

Creativiteit is zo’n woord dat vaak positieve associaties oproept. We vergeten voor het gemak kennelijk dat wapentuig ook met uiterst creatief vernuft wordt ontworpen. Steeds verfijnder, om steeds foutlozer te kunnen vernietigen. Wapenindustrie is een zeer creatieve sector, het lijkt wel of ze de duivel zelf in dienst hebben om de kunst van het kapotmaken te vervolmaken.
Wat wordt nog meer creatief ontworpen om te vernietigen?
Een betere vraag is wellicht: Wat wordt er niet ontworpen om zo snel mogelijk weer vernietigd te kunnen worden. Het economisch consumptiemodel is erop gericht dingen zo snel mogelijk kapot te laten gaan om plaats te maken voor nieuwe dingen om…etc. Oorlog en consumptie zijn twee handen op een buik. Conflict als aanjager van de economie. Achter ieder conflict zit een industrie.

Olifant


Je hoort tegenwoordig vaak zeggen: ‘Er staat een olifant in de kamer’ .
Er wordt mee bedoeld dat er evident iets onmiskenbaar aanwezig is dat
volslagen genegeerd en ontkend wordt. Zoiets dergelijks is er ook
aan de hand wat betreft de bovenkamer an sich. Er staat daar een enorme
olifant in de kamer. Ik ga natuurlijk niet zeggen wat het is, niemand zou het
geloven. Er gaat enorm veel energie zitten in het ontkennen van wat
onmiskenbaar is. Het is doodgeslagen energie die anders creatief gebruikt
zou kunnen worden. De olifant zelf is niet het probleem, de ontkenning des te meer.