Plicht

Het waren duistere tijden daar in het oude avondland. Uit het land van de ongewenste mogelijkheden werd daarom een positieve denker ingevlogen. Een denker van formaat, zo positief dat hij zich alleen met het licht wilde inlaten. Hij weigerde halstarrig om de diep donkere nacht onder ogen te zien. Daarom sloot hij demonstratief zijn oogleden zodra de zon onderging en raadde iedereen aan hetzelfde te doen. Positiviteit is niets minder dan een plicht, zo onderwees hij. Wie hem de ogen wilde openen voor de magische betovering van de nacht kreeg te horen dat je je niet moest laten bevuilen door de duisternis die de geest vergiftigt met negativiteit. Hij kneep zijn ogen nog harder dicht, zo hard dat hij sterretjes zag.

Geestig

{CAPTION}

De magie van het net niet helemaal begrijpen.

Juist het niet helemaal begrijpen geeft betekenis.

Dat mysterie is de kracht wat mij betreft, dus

nee, het is niet moeilijk als je ervoor open staat.

Niet begrijpen is natuurlijk heel makkelijk.

We mogen gerust stellen dat het gehele universum

pure poëzie is dankzij ons niet begrijpen.

Poëzie verwijst uiteindelijk naar het mysterie

dat wij zelf zijn, de magische wereld van de geest.

Een kosmische grap, buiten gewoon geestig!

Je begrijpt het pas als je het niet snapt.

Boef

te vroeg geboren
wist hij hoe eeuwig het is

als kind al immer
had tijd hem nooit iets gezegd

hij kreeg de tijd om zijn pols
op een verjaardag

die wijzers leken tralies
voor de boef in hem
hij voelde zich bestolen

het horloge viel ergens
onopgewonden

nimmer haast, nooit laat
een zee van zijn zo tijdloos

hoezo verjaardag
wat moest leeftijd voorstellen?

een ziel beleeft intens traag
langgestrekt weten
dat niets verser is dan nu

Ozamaki©FutonPress2019
Uit: ‘WankeleVerzen’
Vertaling:Miruki Wildesheim

Uncategorized

Val in geen enkele categorie.
Beantwoord geen verwachting.
Bevestig niet wat evident is.
Wees ondefinieerbaar eigen aardig.

Liever onbegrepen sterven dan
een doodgedefinieerd leven.
Verklaringen zijn een effectief slaapmiddel,

ze inspireren om niet te blijven verwonderen,

om niet te blijven ontdekken,

ontdekken dat je nergens iets van snapt.

F. Wildesheim

Put

de blindgeborene ziet licht
van het geestesoog
een licht dat leeft op de tast

hij ademt ruimte, geen lucht
zo stoot hij zich niet
aan de hardheid der dingen

draagt een geheime kennis
vol in zijn lege buik
kennis die zonder taal vanzelf spreekt

zijn tong proeft vergezichten
onbestaanbare
mogelijke werelden

zijn oor luistert naar bloesems
insectengegons
geplof van fruit in het gras

In elk van zijn hartkamers
woont een ijl geheim
dat feilloos weet of iets klopt

hij leest aandachtig een boek
geen woord wordt vermorst
met zijn wijsvingertopje

blindheid is een diepe put,
zegt Blindeman blij,
blijf lekker zitten en ontspan

wat nooit slaapt ontwaakt

Ozamaki©FutonPress 2019

Uit:’Wankele Verzen’ vertaling:Miruki Wildesheim

Soep

Een vulkaanbewoner
blijft zo onbewogen als plots
de bestaansgrond wankelt

de ziel is vloeibaar
als gesmolten steen stroomt ze
door dit aardse dal

van puur vuur zijn wij
en tot vuur keren wij weer
zijn wij sterrenlicht

of zijn wij een klont
afgescheiden van de zon
die langzaam bekoelt?

onze essentie
is smelten en doen smelten

godgloeiend hete oersoep,
wie weet wat ons eet?

Osho Ozamaki©Futonpress2019

Uit:’Wankele Verzen’ vertaling:Miruki Wildesheim