Lentekuising


‘n grijsfluwelige vacht
van maanden lag te rusten
onder ons bed, als dons
licht wakend onder ons

je hoeft ‘t niet te geloven,
op boekenplanken, kozijnen,
plinten en vensterbanken…
alle zegen daalt van boven

wie zijn toch al deze tot stof
wedergekeerden en waar
bleef hun zo geestige wezen?

in ‘t licht van schijnbare dood
bestaat stof slechts bij gratie
van ‘t ene waarnemende licht

de grap van tot stof wederkeren
brengt dit ene licht aan ‘t licht,
geestig dat dit zich kan realiseren

Rorschachspielerei


Men werd geconfronteerd
met een verdachte vlek

men legde een bekentenis af
alsof men er betekenis in zag
naam en vorm aan gaf
om er van af te zijn
men speelde het spel mee

Het oordeel leek rond
tot de verdachte ‘n volgend moment
weer iets anders bekende,
iets anders meende te zien…

men ging nu twijfelen
aan de verdachte
die er kennelijk plezier in kreeg
om al die verschillende
betekenissen te bekennen
Mea Culpa Mea Maxima Culpa
de verdachte kwam
niet meer bij en zei:

‘Is het geen blinde vlek om overal
betekenis in te zien, elke vlek is uniek
eenmalig zichzelf, het lijken net mensen…’

Wasroman


Het vergde enorme moed
om de gedoodverfde roman
‘Moed’ niet te schrijven…

Om geen vuile was buiten
te hangen over de lotgevallen
van Oot, Dee, Mis, Lank en Over Moed.
(niet te vergeten het zwarte vergeten
schaap van de familie: Wankel…

Het lezerspubliek had er ongetwijfeld
heimelijk van kunnen smullen.
Was het een sterke ruggegraat
of gewoon luiheid geweest die
het verdienmodel van het vuil
wist te weerstaan?

De wasroman kwam er dus niet.
Niet omdat de was niet gezien mocht worden,
maar wie was daarmee geholpen en werd
de was daar echt schoner van?

Feeststaart


Het oude feest is jarig
met slingers van rimpels
viert ongeboren geest
zoiets simpels als ogen,
oren en ‘n neus van voren

Het oude feest is jarig
de pruik van jaren verhaart
ouderdom ruikt kruidig
als een heerlijk oude taart
smaakt eeuwig naar huidig

Het oude… viert voorbarig
al wat ooit nog wezen zal
in dit benulzijn dat ervaart
want het blijft ‘n raar geval
als ‘t kwispelt zonder staart

Nescio revisited

Ach, kijk, het maakt zo mismoedig…
de smalle oude snelweg,
zo aandoenlijk dat eerste asfalt…
die weemoedigmakende tweebaans met tegenliggers…
ze hebben haar tot vierbaansbreed gepromoveerd,
om nu ook deemoedig naast elkaar
in files te kunnen rijden
en elke gedateerde lantaarnpaal
moest ootmoedig wijken
voor halogeen koudlicht aan designmasten.
Het aquaductje bij Vianen hebben ze ook al gedempt…
wat blijft er over van ons Hollandse wegennetlandschap
met omzoomd met die pittoreske bedrijventerreintjes.
Moge de hoge heren der planologie daar hartelijk
voor beloond worden…
en het liefst een beetje hardhandig…
niet te wankelmoedig.

Lichtzingig

Als je zo naar buiten tuurt
zijn we
veertien zonsopgangetjes verder
en een klein uurtje of wat te laat…

Vraag me niet wat voor dag het is
ik leefde nooit op of in de tijd
maar dit licht twee weken geleden
was precies zo
nadat
de wind was gaan liggen
onder de schemering van het land
op een matras van stilte

de rekenmeesters zijn weer eens
ongestrafd overijverig geweest inzake
het dagelijks lichtmanagement
implementatie van de zomaartijd

hoe of ik dat weet?
door de geur van lindelaan…
de luister van vogels…
zwaluwen gieren het uit
zij raken nimmer van de wijs
het wijsje
dat het licht zingt…

Het doet me ergens
aan denken…
aan…
ik weet het niet

Zwarte tompouce

Man loopt over straat hardop te praten
tegen een zwarte tompouce die hij voor
zijn mond houdt alsof hij
elk moment kan gaan toehappen…

Een fietser slingert als dronken
met één hand aan het stuur,
in zijn andere hand tuurt hij
naar zijn zwarte tompouce
alsof die hem de weg wijst
en onthult waar hij zich
op dit moment bevindt…

In de supermarkt lopen klanten
met hun zwarte tompouce aan hun oor
luisterend naar wat voor boodschappen
de tompouce vandaag weer dringend
moet hebben.

Buiten staat een vrouw haar hond uit
te laten, hond schijt achter haar rug
op straat, terwijl ze zonder tompouce
in het luchtledige staat te oreren…
Heeft u het tegen mij? ,vraag je…
maar ze verstaat je niet en maakt
een afwijzend gebaar… is ze doof?
Slagroom in haar oren van de tompouce?
Je druipt af, sorry… je hebt haar onbedoeld
gestoord in haar persoonlijke levenssfeer.

Loopt de psychiatrie op straat?
welnee, het is de zwarte tompouce
die de regie heeft van deze film.

Plantage


verlegen boterbloemetjes
openen zich schuchter
naar het benieuwde licht

jonge haasjes peuzelen
treuzelend naïef van deze
zomergele plantage

zag je ooit ‘t meest gele
stervend van geluk
zo subliem overgaan
in een vers planthaasje?

Onwijze tegels


Nergens vele klokken
hebben horen luiden
en denken te weten
dat er geen klepels zijn.

Men haalt vrij eenvoudig
de kanarie uit de kolenmijn
maar hoe in hemelsnaam
‘t kolengruis uit je kanarie?

Beter alle putten preventief
dempen als te weinig in ‘t bezit
zijn van ‘n geldig zwemdiploma.

Van wege het feit dat talloze
denkbeeldige schapen niet
te tellen zijn kan men beter
maar meteen in slaap vallen.

Eén schaduw maakt nog
geen zomer, daar is een
hele zwerm schaduwen
voor nodig en dan pas zon.

Stenen stoten gemeen
tegen elke ezelpoot dankzij
de macht der gewoonte,
geen steen loopt er omheen.