Vet na ogenbedrog

Als onze fysieke ogen ons -als kijker- al zo voor de gek kunnen houden,
dan kunnen we verwachten dat het geestesoog helemaal de zaak oplicht.
Anorexia laat zien dat mensen -die graatmager zijn- zichzelf nog steeds als moddervet zien.
Ze menen werkelijk oprecht te zien dat ze te dik zijn.
Eerst zien dan geloven helpt hier niet. Het lijkt een onwankelbaar geloof.
God mag weten in wie ze geloven en wat deze god hun beloofd heeft.

Als zoiets fysieks al niet reëel wordt waargenomen, hoe betrouwbaar zijn dan onze denkbeeldige waarnemingen van denkbeeldige zaken door het geestesoog, (denk aan overtuigingen, herinneringen, zelfbeeld, identiteit etc.. )

De overtuiging lijkt de waarneming te vormen, in plaats van andersom.
Dat kan tot een probleem leiden zoals bij anorexia, maar het kan ook tot oplossing leiden.
Het is makkelijker te leven met een positief zelfbeeld dan met een negatief.
Wat natuurlijk niet wegneemt dat beide beelden niet kloppen, de beleving is alleen anders.
Overtuiging kan dus naar believen als scheppend vermogen worden ingezet.

Als je deze ingrepen echter doorziet, dan weet je dat het in feite niets anders is dan het
verschuiven van meubilair in de bovenkamer. We hebben allemaal een bovenkamer.
De herschikking is iets anders, maar de inboedel blijft hetzelfde.
Hoe kun je vertrouwen op je waarneming en die waarneming weer als uitgangspunt nemen?

Het geestesoog is getuige van alle overtuigingen, het geestesoog is zelf geen overtuiging.
Het is getuige van alles wat je maar kunt waarnemen en denken, de wereld dus.
Dit is het onderscheidingsvermogen dat je kunt beoefenen binnen iedere waarneming.

In feite is deze innerlijke getuige hetgene dat alle waarnemingen levend maakt.
Zo kunnen zelfs de meest dode herinneringen opeens herleven, hier en nu.
Je bent zojuist moeiteloos getuige geweest van deze inhoud.
Of de inhoud moddervet of graatmager lijkt doet er nu niets meer toe.

Verstuurd vanaf mijn iPad

God, breng Tao even

>
> God was ooit ober van dit wereldrestaurant.
> Je richtte je gebed tot God en wachtte tot de bestelling werd thuisbezorgd. > Dit schetst zo ongeveer de verhouding tussen de oude God en gelovige. > Die tijd is voorbij. De ober is dood.
> In China schijnen Taoïstische restaurants te zijn waar louter ziektes op de menukaart staan.
> Kies de aandoening waar je aan lijdt en je wordt gefêteerd op de meest onwaarschijnlijke gerechten. > Je tong leert er de meest bizarre smaken waarderen voor de eigen bestwil. > Wat geneest smaakt het best ook al is het niet te eten.
>
> Tao is het ruimste begrip aller begrippen, het omvat zelfs het begriploze.
> Het laat ruimte aan alles. De Tao verwijst naar de zinvolle coëxistentie van tegendelen en overstijgt iedere dualiteit met een paradoxale benadering.
> Tao is dus overal goed voor, vooral voor de geest die (per definitie) in de war is.
> Een gezonde geest is een lege geest, alsdus Lau-tse die als een stokoud mannetje ter wereld kwam. > Tao is het gat dat ons van binnenuit omvat.
>
> ‘ God, breng Tao even ‘ is een bestelling die alle ziekteverschijnselen van de geest geneest.
> Het is een placebo, let wel, vertrouwen is het meest geneeskrachtige ingrediënt in ieder medicijn. > Neem dagelijks een kleine doses uit de Tao Te Tjing. Proef kleine teugjes. > De woorden van Lau-tse zijn als bouillonblokjes zo geconcentreerd.
> De oersoep is van Tao getrokken. Drinken van die soep maakt de geestelijke maag leeg. >

>
>
>
>
>
>
> Verstuurd vanaf mijn iPad

Fabel van het veelkoppige monster

Het universum is een ambitieus creatuur,
een ontelbaarkoppig monster, wij dragen allen ons kopje bij.
Onstuitbaar timmert het aan de weg van evolutie,
aan de openbaring van alle mogelijke levensvormen.

De huidige status is een ingesleten gewoonte.
Evolutie is het ontsporen van die ingesleten gewoonte.
De wetmatigheden van evolutie bestaan uit herhaling van nieuwe gewoonten.

Niets ligt onveranderlijk en statisch vast in de oorspronkelijke natuur.
Natuur kenmerkt zich juist door creatieve aanpassing
om zo weer andere levensvormen mogelijk te maken.

Evolutie danst niet eenzijdig naar de pijpen van de natuurwetten.
Natuurwetten evolueren ook, ze passen zich heel geleidelijk aan.
Natuurlijk ga ik nu te ver, te ver gaan ligt in de aard van de natuur.

Wie dit zegt is gek, de natuur moet zich aan haar eigen wetten houden.
Maar de natuur is niet bang om gek te zijn, de quantumwerkelijkheid
laat een krankzinnige logica zien, non-causaal, non-lokaal, synchroon.

Het gekke is natuurlijk, dat dit nooit ontdekt kan worden
zolang iedereen in het zelfde spoor blijft rijden
en door eindeloze herhaling de groef nog dieper maakt.

Bij deze: een oproep tot verdwalen, uit het spoor stappen om zijsporen te ontdekken.
Gewoonten doorbreken, een traditie van het eenmalige vestigen.
Welk zintuig zou de mens kunnen ontwikkelen om het onmogelijke mogelijk te maken?

Zal de zwaartekracht zich ooit zo aanpassen dat we zwevend kunnen leven?
Is dat onmogelijk en ondenkbaar?
In deze kop kan alles.

Wij zijn dependances van het koppige creatuur.

Fabel van de slang Ouroboros

Een slang eet niet, hij slikt zonder te kauwen zijn prooi in.
Een konijn, een zwijntje of een heel hert.
Het is een wonder dat de slangenhuid zo flexibel is dat er een heel in hert past.
Na het slikken wacht de slang op het trage wonder van de vertering.
Stofwisseling is omgekeerde magie.
Een toverkunst die zeer complex samengestelde creaturen — zoals vruchten, planten en dieren — afbreekt tot de kleinste bouwstenen van het leven.
Van iets naar bijna niets, terwijl magie toch vooral van niets iets weet te maken.

De Ouroboros is een speciaal soort slang.
Hij slikt zijn eigen staart in, zoals een vegetariër alleen zijn eigen vlees verteert.
De Ouroboros blijft slikken en zichzelf verteren: na zijn staart te hebben verteerd slikt hij zijn middenlijf in, dan komt zijn bovenlijf.
Het slikken gaat steeds langzamer.
Dan komt zijn nek… zijn onderkin…
zijn opgezwollen keel… zijn wangen… zijn lippen.
Er blijft niets anders van hem over dan een gapend gat.

Alleen een fabeldier kan zoiets onmogelijks: zichzelf verslinden zonder een spoortje achter te laten.
Dit maakt duidelijk waarom dit fabelachtige dier van de aardbodem is verdwenen.
Ieder exemplaar doet zichzelf uitsterven.
Deze slang staat symbool voor een nietsontziende nieuwsgierigheid.
Zo nietsontziend, dat zelfs de dood die nieuwsgierigheid niet kan doven.

Vroeger dacht men tot kennis te komen door iets op te eten.
Zelfkennis kon alleen verworven worden als men zichzelf helemaal zou opeten en verteren.

Het gapende gat kan de slaap niet vatten, het blijft wakker door te willen weten.
Het is zonder twijfel het vreemdste dier dat niet bestaat.

O vragend betogen

>>
>> De vraag die niet op antwoord wacht.
>> Zijn wij niet allen retorici ?
>> Wat is retoriek anders dan zo lang mogelijk onweersproken aan het woord blijven ?
>> Volgens het motto, wie aan de bal blijft beheerst het spel, dat lijkt de overtuiging tenminste.
>> De praktijk leert echter dat men heel de wedstrijd in balbezit kan zijn en in de laatste minuut
>> door één dodelijk argument kan verliezen, het punt is gemaakt. Tegen de verhoudingen in ? >> Niets mee te maken, terecht verloren.
>>
>> Mooie woorden zijn niet waar, ware woorden zijn niet mooi, aldus Lau-tse die geen woord wilde vuilmaken aan de werkelijkheid, tot een grenswachter hem aanzette tot notatie,
>> zo ontstond de Tao Te Tjing. Daarna mocht hij passeren en rustig sterven in de bergen. >> Wat Bach is voor de muziek is Lau-tse voor de ontologie.
>> Ongeëvenaard, de oude chinees blijft aan het woord ook als hij zwijgt,
>> hij laat je in verbijstering achter. Euforisch schop je iedere bal in eigen doel. >>
>> De retorische vraag suggereert tegenspraak,
>> maar werkt alleen in het belang van het geponeerde betoog. >> In zo’n betoog is ook de logica in loondienst van de spreker, >> ze doet alles was als bewijs kan dienen.
>> Er wordt wel gezegd dat logica een hoer is die het met alle meningen doet, >> dit zult u mij niet horen zeggen.
>> Dit laatste is ook weer zo’n retorische truc, iets zeggen zonder het te zeggen. >> De spreker stuurt rechtstreeks aan op de gewenste eindconclusie. >> Hij brengt het zo alsof de luisteraar het helemaal zelf heeft beredeneerd >> en niet anders kan concluderen.
>> De slechte luisteraar wordt er slinks in geluisd, verblind door moddertaal.
>> Een goede verstaander echter wacht rustig af, tot de modder in het water is bezonken. >> Wetend dat taal zelf niets is, maar alleen kan verwijzen naar…. >>
>> Geloof dus geen woord van wat ik zeg.
>> ( dat is er weer één ) dit werkt als brevet van betrouwbaarheid. >> Een spreker die dit zegt is door en door integer.
>> Dit kan natuurlijk ook echt zo zijn.
>> Maar het is geen enkele garantie dat hij niet oprecht de grootste onzin beweert. >>
>> Is welsprekendheid niet eigenlijk het vermogen van de luisteraar om de essentie van een betoog >> te vatten, ondanks het onvermogen van spreker om zich helder uit te drukken ? >>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>> Verstuurd vanaf mijn iPad

Van brood gegeten

>>
>> Laat de kaas niet van je brood eten, anders eet je straks droog brood >> Kom op voor je lichaam met je gezonde geest, des te groter het beest. >>
>> Er is altijd wel een wetenschappelijk onderbouwd rapport te vinden, >> dat onomstotelijk vaststelt dat kaas heel ongezond is of juist broodnodig. >>
>> Wetenschappers kunnen precies dezelfde meetgegevens
>> net zo lang martelen tot ze doorslaan en bekennen oorzaak te zijn >> van allerlei nadelige dan wel voordelige gevolgen, juist ja. >>
>> Droog brood eten schijnt de spijsvertering te bevorderen
>> vanwege het vele kauwen komen er enzymen vrij,
>> u kent ze wel die kleine rakkers die almaar ronddarren.
>>
>> Drink dus niet of nimmer bij je honderdgranenbrood!
>> Hooguit na afloop een slokje duizendkruidenthee.
>> Dat is overal goed voor en het kan geen kwaad.
>>
>> Eet rauw voer of kook het juist dood, dat is het halve werk. >> Gebruik weinig zout in flauwe pap, drink sap, sap en daarna nog eens sap >> maar slik wel jodium voor die vervelende opspelende schildklier. >>
>> Eet nooit teveel, eet heel vaak lekker weinig.
>> Verorber zo min mogelijk vet, louter&alleen maar vet van vis. >> Omega 4, oh mega, vier, vier het leven nu en hier
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>> Verstuurd vanaf mijn iPad

Vagebondgroente

>>
>> Exclusieve restaurants serveren ‘vergeten groenten’.
>> De verwaarloosde zwerfgroenten waren bijna uitgestorven.
>> Hun vergeten namen heten; pinksternakel, kardoen, prinsenmuts, brave hendrik, rammenas, topinambour, betterave…..prachtige namen om nooit meer te vergeten. >>
>> Nu worden ze liefdevol opgevangen in plantaardige broeikassen, >> waar ze kunnen aansterken voor het leven in de koude grond. >> Als kasplantjes worden ze gekoesterd, bijna verpleegd.
>> Hun kostbare zaad wordt zorgvuldig geoogst en bij volle maan vochtige in bedjes gelegd. >>
>> Als hoogtepunt van hun rehabilitatie worden ze chique geserveerd, >> eenzaam, op veel te grote borden. Mooi opgemaakt met veel garnering, >> als een corsage voor onbewezen diensten.
>> Dan smaken ze het ongekende genoegen om geproefd te worden.
>> Je tong weet niet wat ze meemaakt, een vergeten smaak, vreemd als een vagebond. >> Het is de vraag of je hem beter wilt leren kennen….
>>
>> De mens heeft weer een goede daad verricht, blind voor de mogelijkheid dat
>> de vagebond wellicht liever zou uitsterven. Een kasplantje wordt niets gevraagd. >> De mens plant voort, de plant doet niets. De plant is een landloper. >>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>> Verstuurd vanaf mijn iPad

Geboorte vangend

>>
>> Een paar maanden geleden stond er een bizarre foto op de voorpagina.
>> Een pasgeboren baby lag klemvast in een rioolbuis, de buis was deels opengewerkt, >> door een hulpdienst. Het gebeurde ergens in China in een flat. >> Het kindje was prachtig gaaf, een gezond jongetje. Ingebakerd. >> Was het per ongeluk doorgespoeld ?
>> Was de moeder onbewust zwanger geweest ?
>> Buren hadden een baby horen huilen, met het gehuil redde het kind zich. >>
>> Behalve dat het choquerend was viel de schoonheid en de onstuitbare levenskracht >> van het kind niet te ontkennen. Als een lotusbloem uit de modder.
>> Over de moeder weten we niets, niets van haar pijn, haar liefde, niets van haar schaamte, >> haar schuld, haar onschuld ? We weten niets. Is zij gevonden ? >>
>> Wat voor sporen zou dit begin nalaten in het kind ?
>> Het doortrekken van het toilet als ontstaan van een nieuwe wereld. >> Met iedere geboorte wordt er een nieuwe belevingswereld geboren.
>> Het lichaam is een wereldontvanger, die van de verschillende golflengtes ( de zintuigen ) >> een wereld samenstelt.
>> De werking of het disfunctioneren van de zintuigen zijn bepalend voor de belevingswereld. >> Zonder zintuigen geen wereldbeleving.
>> De joodse traditie ziet het sterven van een menselijk wezen als het vergaan van een wereld. >> Dezelfde traditie noemt beschaving, het verdragen van het onverdraaglijke. >> De kleine chinees is zo gezien beschaafd geboren.
>> Het ondraaglijke ondergaan, weggespoeld worden als schadelijk ongedierte. >> Franz Kafka omschreef het mysterie als; het onverwoestbare in ons. >>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>>
>> Verstuurd vanaf mijn iPad