Fabel van vroedvrouw


Elk ding is het lichaam van een woord,
het leeft ademloos.

ook dingen verdwalen,
verweesd vergeten ze
hun naam
hun nut vervalt,
betekenis lost op
in roest.

als uitstervende woorden
van een dode taal
gekerfd in een muur van mergel
zo gaan de dingen
hun weg
van langzaam
aan vergaan

soms komen ze onverwacht samen
raken ze verzameld
door de stromen
van het overbodige
dan tasten ze
elkaars onnodige vormen af
vervreemd zijn schept verwantschap

samen versmelten ze tot iets nieuws
nieuwe betekenissen tonen zich
in het eclectische lichaam,
het lijf staat stijf van betekenis

dingen worden samen weer menselijk
ook de dingen kun je lezen
ze hebben een verhaal onder de leden
Elke lezer is vroedvrouw van het verhaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *