Kamers op wielen

Het doodlopende parkeerterrein is slecht verlicht onder de hoge bomen, kraaiachtigen bevuilen de auto’s terwijl ze daar hoog de liefde bedrijven of andermans nesten plunderen.
Er wordt gedineerd met drive-in fastfood, gezien de vrolijk gekleurde platgereden verpakkingen. Tussen de voertuigen worden bedwelmende zaken verhandeld en in de bronsttijd vieren ze de kermis van het vlees op de achterbanken.
Ruiten van auto’s sneuvelen regelmatig ondanks weerloze briefjes op de ramen: ‘Deze auto bevat niets van waarde!’
Een lakonieke buurman laat zijn autoportier open, dan kunnen ze even kijken, dat scheelt reparaties aan het slot.
Een andere buurman, docent nederlands, legt ter preventie altijd dichtbundels in zijn auto, recensie-exemplaren.
Dat werkt volgens hem afschrikwekkend op de dievenziel, zijn auto blijft nog maagdelijk.
‘Weerloze waarden die voor de markt waardeloos zijn.’
‘En stel dat ze het gaan lezen, dat zou toch mooi zijn, gestolen poëzie.’
Laatst is toch zijn autoslot opengewrikt, gedichtenbundels weg.
Met een vreemd mengsel van teleurstelling en euforie vertelde onze docent:
‘Dat de dief gevangenisstraf riskeerde voor de poëzie, zo’n inzet toonden de meeste van zijn studenten niet.’
Er zou nog hoop zijn, hij legde meteen andere uitgelezen bundels op zijn achterbank, waar hij een lippenstift vond en een hamburgerverpakking.
‘Het spreiden van cultuur gaat altijd door’, doceerde de neerlandicus monter.
Poëzie moet je niet lezen maar leven, leven is immers een ready-made, altijd vers.

One thought on “Kamers op wielen

  1. “Kermis van het vlees vieren op de achterbank”… hoe prachtig heb jij dit verwoord! Hilarisch! Een juweeltje van een verhaal en wederom een heerlijk verhaal om de dag mee te beginnen. Daar word ik vrolijk van. Ook poëzie op de achterbank om criminelen af te schrikken! Een geweldig idee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *