Milaan


Ja hoor, ik lig nu goed… oké, begin maar alvast te typen:

“Eh…..Ik krijg geen letter op papier door mijn verschrikkelijk gelukkige jeugd….kreeg alles zonder enige moeite in de schoot geworpen…een gouden lepel, een eigen paard, een aandelenpakket…”

Wacht even ja, ik neem even een slokje….zo, here we go!:

“…eh waar was ik……Mijn au pair Christine was als een moeder voor mij, ze deed alles, hielp mij mijn kleding uitkiezen in Milaan waar we jaarlijks winkelden, hielp mij met wassen, aankleden, eten…bracht mij naar school…wat deed ze eigenlijk niet?…Ze was altijd thuis om mij bij te staan….las mij voor, hielp met huiswerk maken…waar ik niet zo goed in was…eh…soms vroeg ik mij af waar ik nou wel goed in was, maar kwam al snel tot de ontnuchterende slotsom dat elke noodzaak daartoe ontbrak….ik zat er immers al goed en warmpjes bij, waarom ergens goed in zijn?…..Mijn enige zorg was om de aandelen zo goed te beleggen dat ons vermogen in ieder geval niet minder waard werd. Dat was het enige vermogen van ons soort mensen dat van kapitaal belang was, andere vermogens kunnen ons gestolen worden. Wat koop je voor dat soort vermogens…niks, ja toch Christine…”

Sorry, dat moet er niet in, maar dat begrijp je wel, dat redigeer je er wel uit…even een slokje.
“….Toch begon deze behoudzucht te schuren, te jeuken…vooral tijdens het jaarlijkse familiefeest waar ik mijn ouders weer eens zag….Ik maakte mijzelf tijdens het diner wijs schrijver te willen worden…huurde de volgende dag vol daadkracht een secretaresse in …en besloot om dagelijks een hoofdstuk te dicteren!’

Ik weet het even niet, voel mij nu een weinig vermoeid, mijn beste Christine. Misschien wil jij het eerste hoofdstuk afmaken…zo ongeveer tot die keer dat wij samen Russisch roulette speelden met het waterpistool gevuld met die oude champagne uit de wijnkelder…dat lijkt me leuk…heb ik trouwens heel fijne herinneringen aan… zie ik je morgen weer…same time hier op de sofa…let je wel op mijn interpunctie…? Als ik duidelijker moet spreken, zeg je het toch wel hè? Had je trouwens al nagedacht over de titel van mijn roman?
Wat zeg je Christine,….’de Kanarie in de Goudmijn’?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *