Ontologica

“Dat omnihilisme is mij toch wat al te alomvattend,

daar kan ik helemaal niks mee weet u”

“Inderdaad zeg, maar moet dat dan?”

“Nee, dat zeg ik, wat moet je met een gat

dat ons van binnenuit omvat, dichten soms?”

“Nee, dichten helpt niet, het blijft gapen

die open wond van niet-weten.”

“Alles erop en eraan?” vraag ik.

“Hoe bedoelt u?”

“Melk en suiker?”

“Nee, dank u , niets graag”

“Alstublieft!”

(opgevangen in de wandelgangen van een ontologisch congres
waar ik jaarlijks de koffie verzorg)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *