Opslag

Bestaan is wonderbaarlijk raar
en de dingen die je tegenkomt zijn zo talrijk en onbewaarbaar.
Liefst zou je alles in ongeschonden staat behouden,
als een fysiek rekwisietenmagazijn, onhaalbaar.

De Homo Musealis is een obsessief verzamelaar,
deze ziet de wereld als een museum,
alles op alfabet, gerubriceerd,
geconserveerd in stofvrije vitrines.

Er is alleen een enorm opslagprobleem,
conserveren is kostbaar en het vreet ruimte.
Vergaan daarentegen gaat vanzelf
en is altijd gratis beschikbaar,
dienstbaar bereid om iets duurzaam te slopen.

We kunnen dus beter inzetten op gratis vergankelijkheid.
Een foto, of de herinnering aan die foto is genoeg
om een hele belevingswereld op te roepen.

Vernietiging is onze beste vriend,
ze schenkt ons ruimte om het ongekende te ontmoeten.
Het museale bestaan van de herhaling kennen we nu wel.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *