Vergezucht

tijdens het lezen komt de wind op bezoek
de tuindeur staat voor je kat op een kier

je leest net in ‘n gedichtboek over “Gods
vergezicht… dat vertrekt…geen spier…”

met een vlaag bolt de vitrage op…plots
waait je muffe kamer vol tintelfrisse lucht

je leest: “G. geeft mooi niet thuis en laat
zich nooit niet kennen, je bent er ingeluisd

en jij maar bellen aan elke deur, in elke straat
G. woont overal, het genie is net verhuisd…”

je legt het boek weg en slaakt een zucht
van verlichting. G’s ademhalingswegen

zijn ondoorgrondelijk en ‘n zeldzame zegen,
onlosmakelijk verbonden met ieders longen

elk hartslag wordt door zuurstof overbrugd,
elk wezen van dezelfde wind doordrongen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *